M27: سحابی دمبل

آیا این همان چیزی است که خورشید ما خواهد شد؟ کاملاً ممکن است. اولین اشاره از آینده خورشید ما به طور سهوی در سال ۱۷۶۴ کشف شد. در آن زمان، چارلز مسیه در حال تهیه فهرستی از اجرام پراکنده بود که نباید با دنباله دارها اشتباه گرفته شوند. بیست و هفتمین جرم موجود در فهرست مسیه که اکنون با نام M27 یا سحابی دمبل شناخته می‌شود، یک سحابی سیاره‌ای است، یکی از درخشان‌ترین سحابی‌های سیاره‌ای در آسمان و با دوربین دوچشمی به سمت صورت فلکی روباه (Vulpecula) قابل مشاهده است. حدود ۱۰۰۰ سال طول می کشد تا نور از M27 به ما برسد، که در اینجا با رنگ های ساطع شده توسط گوگرد (قرمز)، هیدروژن (سبز) و اکسیژن (آبی) مشخص شده است. اکنون می‌دانیم که حدود ۶ میلیارد سال دیگر، خورشید ما نیز گازهای بیرونی خود را در یک سحابی سیاره‌ای مانند M27 پس می‌زند و هستهٔ باقی‌مانده‌اش به یک ستارهٔ کوتولهٔ سفیدِ پرتو-ایکس‌داغ تبدیل می‌شود. با این حال، درک فیزیک و اهمیت M27 فراتر از دانش قرن هجدهم بود. حتی امروز هم دربارهٔ سحابی‌های سیاره‌ای چیزهای زیادی ناشناخته مانده است، از جمله اینکه شکل‌های پیچیده‌شان چگونه پدید می‌آید.