نمایی از کهکشان M64 با تلسکوپ وب

گاهی جاهایی که تلسکوپ هابل تاریکی می‌بیند، تلسکوپ وب نور را نشان می‌دهد. یکی از این نمونه‌ها، تصویر امروزی از کهکشان مارپیچی M64 است که اسم‌های زیادی دارد. به خاطر نوار تیره‌ای از غبار که جلوی هسته‌ی روشنش را گرفته، به آن لقب "کهکشان چشم سیاه" داده‌اند. ابزار مادون قرمز میانی وب (MIRI) این غبار را که با رنگ قرمز مشخص شده، می‌بیند؛ این غبار نور ستاره‌های تازه متولد شده اطراف را جذب و دوباره منتشر می‌کند. این ستاره‌های جوان در مناطق صورتی رنگی که در تصویر مخصوص هابل دیده می‌شود، قرار دارند. گازهای داخلی و خارجی M64 خلاف جهت هم می‌چرخند و جایی که این دو جریان به هم می‌رسند و فشرده می‌شوند، ستاره‌زایی بیشتری رخ می‌دهد. احتمالاً برخورد M64 با یک کهکشان کوچکتر باعث این حرکت مخالف گازها شده است. قبلاً فکر می‌کردند که کهکشان‌های مارپیچی تاریخچه آرامی دارند، اما M64 نشان داد که حتی کهکشان‌هایی مثل راه شیری هم می‌توانند با کهکشان‌های دیگر ادغام شوند.