دنباله دار Pons-Brooks' Ion Tail

دنباله دار Pons-Brooks دنباله ای برای گفتن دارد. اولین بار در سال ۱۳۸۵ کشف شد، این گلوله برفی کثیف فوران کننده هر ۷۱ سال یک بار به درون منظومه شمسی ما بازمی گردد و این بار شروع به نمایشی برای نوردهی عمیق دوربین می کند. در تصویر مشخص شده، جریان آبی روشن دم یونی است که متشکل از مولکول های باردار است که توسط باد خورشیدی از هسته دنباله دار دور می شوند. دم یونی که توسط باد خورشید و چرخش هسته دنباله دار شکل می گیرد، همیشه از خورشید دور می شود. دنباله‌دار 12P/Pons–Brooks اکنون با دوربین‌های دوچشمی در آسمان اوایل عصر به سمت شمال غربی قابل مشاهده است و از شب تا شب به‌طور محسوسی حرکت می‌کند. انتظار می‌رود این دنباله‌دار که پیوسته شعله‌ور می‌شود به‌طور میانگین همچنان درخشان‌تر شود و حتی ممکن است ــ در روز ــ برای کسانی که در مسیر تمامیت خورشیدگرفتگی آیندهٔ ۸ آوریل‌اند با چشم غیرمسلح دیده شود.