سحابی خرچنگ از نور مرئی تا اشعه ایکس

چه چیزی سحابی خرچنگ را قدرت می‌دهد؟ یک ستاره نوترونی مغناطیسی به اندازه یک شهر که در هر ثانیه ۳۰ بار می‌چرخد. این ستاره که به نام "پولسار خرچنگ" شناخته می‌شود، نقطه روشن در مرکز چرخش گازی در هسته سحابی است. این تصویر فوق‌العاده از سحابی خرچنگ (M1) که حدود ۱۰ سال نوری عرض دارد، یک دیسک مرکزی چرخان و رشته‌های پیچیده‌ای از گازهای درخشان و در حال گسترش را نشان می‌دهد. این تصویر نور مرئی از تلسکوپ فضایی هابل در رنگ‌های قرمز و آبی را با نور اشعه ایکس از رصدخانه اشعه ایکس چاندرا در رنگ سفید و تابش پراکنده اشعه ایکس که توسط کاوشگر تصویربرداری اشعه ایکس قطبی (IXPE) در رنگ بنفش پراکنده شناسایی شده است، ترکیب می‌کند. پولسار مرکزی با کمی کاهش سرعت چرخش خود، سحابی خرچنگ را قدرت می‌دهد و باعث انتشار و گسترش آن می‌شود که باد الکترون‌های پرانرژی را به بیرون می‌فرستد. این تصویر امروز، در بیست‌وپنجمین سالگرد پرتاب رصدخانهٔ پرتو ایکس شاخص ناسا، چاندرا، منتشر شد.