سیروس کهکشانی: مندل ویلسون ۹

نور ترکیبی ستارگان در امتداد کهکشان راه شیری توسط این ابرهای غبار کیهانی که ۳۰۰ سال نوری یا بیشتر بالای صفحه کهکشان ما اوج می گیرند منعکس می شوند. ابرهای غبارآلود سیروس کهکشانی که برای برخی به عنوان سحابی های شار یکپارچه شناخته می شوند و معمولاً در عرض های جغرافیایی کهکشانی بالا یافت می شوند، کم نور هستند. اما آنها را می توان در مناطق وسیعی از آسمان به سمت قطب شمال و جنوب کهکشان ردیابی کرد. همراه با انعکاس نور ستارگان، مطالعات نشان می دهد که ابرهای غبار، درخشندگی کم رنگی مایل به قرمز ایجاد می کنند، زیرا دانه های غبار بین ستاره ای تابش فرابنفش نامرئی را به نور قرمز مرئی تبدیل می کنند. این تصویر میدان‌گسترده و شگفت‌انگیز ژرف، که ستارگان نزدیک راه شیری و کهکشان‌های دور پس‌زمینه را هم ثبت کرده، مجموعه‌ای از سیروس‌های کم‌نور کهکشانی به نام ماندل-ویلسون ۹ (Mandel-Wilson 9) را می‌کاود. این مجموعه در آسمان سیارهٔ زمین بیش از سه درجه پهنا دارد و در جهت صورت فلکی دور جنوبیِ مرغ بهشتی (Apus) قرار گرفته است.