مواد شیمیایی به عنوان یک شهاب سنگ می درخشند

شهاب ها می توانند رنگارنگ باشند. در حالی که چشم انسان معمولا نمی تواند بسیاری از رنگ ها را تشخیص دهد، دوربین ها اغلب می توانند. تصویر اینجا یک گلوله آتشین است، یک شهاب در حال متلاشی شدن که نه تنها یکی از درخشان‌ترین شهاب‌هایی است که عکاس تاکنون دیده است، بلکه رنگارنگ است. این شهاب به طور تصادفی در اواسط ژوئیه با دوربینی که در کوه هوچکار در اتریش برای عکاسی از نوار مرکزی کهکشان راه شیری نصب شده بود، ثبت شد. شن تابشی که احتمالاً توسط یک دنباله‌دار یا سیارک مدت‌ها پیش پرتاب شده بود، بدبختی را داشت که وارد جو زمین شود. رنگ‌های موجود در شهاب‌ها معمولاً از عناصر شیمیایی یونیزه‌شده ناشی می‌شوند که با متلاشی شدن شهاب‌ها آزاد می‌شوند، سبز آبی معمولاً از منیزیم، کلسیم تابش بنفش و نیکل سبز درخشان نشات می‌گیرد. اما رنگ سرخ معمولاً از نیتروژن و اکسیژنِ برانگیختهٔ جو زمین پدید می‌آید. این گوی آتشینِ شهابی روشن در یک چشم بر هم زدن ناپدید شد، در کمتر از یک ثانیه، اما ردی یونیزه برجا گذاشت که باد آن را جابه‌جا می‌کرد و تقریباً یک دقیقه دیده می‌شد.