کهکشان‌های مارپیچی برخوردی از وب و هابل

میلیاردها سال بعد، تنها یکی از این دو کهکشان باقی خواهد ماند. تا آن زمان، کهکشان‌های مارپیچی NGC 2207 و IC 2163 به آرامی یکدیگر را از هم جدا می‌کنند و جزر و مدی از ماده، ورقه‌هایی از گاز شوک‌دیده، مسیرهایی از غبار تاریک، فوران‌های شکل‌گیری ستاره و جریانی از ستارگان دورافتاده ایجاد می‌کنند. تصویر ارائه‌شده که به رنگ‌های علمی اختصاص داده شده، ترکیبی از نور مرئی توسط هابل و نور مادون قرمز توسط وب است. ستاره‌شناسان پیش‌بینی می‌کنند که NGC 2207، کهکشان بزرگتر در سمت راست، در نهایت IC 2163، کهکشان کوچکتر در سمت چپ، را در خود جذب خواهد کرد. در برخورد اخیر که حدود ۴۰ میلیون سال پیش به اوج خود رسید، کهکشان کوچکتر به صورت پادساعتگرد در حال چرخش است و اکنون کمی پشت کهکشان بزرگتر قرار دارد. فضای میان ستارگان آن‌قدر پهناور است که وقتی کهکشان‌ها برخورد می‌کنند، ستارگانشان معمولاً با هم برخورد نمی‌کنند.