دنباله دار شواسمن-واچمن ۳ قطعه

دنباله دار دوره ای 73P/Schwassmann-Wachmann 3 حداقل دو بار شکسته است. این دنباله دار کیهانی یک سوفله کیهانی از یخ و غبار به جا مانده از منظومه شمسی اولیه، برای اولین بار مشاهده شد که در طول مدار نزدیک خود در سال ۱۹۹۵ به چندین قطعه بزرگ تقسیم شد. با این حال، در گذر سال ۲۰۰۶، به ده ها بخش متلاشی شد. تکه هایی که چندین درجه در آسمان کشیده شده اند. از آنجایی که دنباله‌دارها نسبتاً شکننده هستند، فشارهای ناشی از گرما، گرانش و خروج گاز، برای مثال، می‌تواند عامل گرایش آن‌ها به شکستن به شکلی تماشایی در نزدیکی خورشید داغ باشد. تلسکوپ فضایی هابل در سال ۲۰۰۶ منظره ای واضح از قطعه پرکار B را ثبت کرد، که خود تعداد زیادی قطعه کوچکتر را دنبال می کند که هرکدام کمای دنباله دار و دم خاص خود را دارند. این تصویر در فاصلهٔ دنباله‌دار، ۳۲ میلیون کیلومتر از سیارهٔ زمین، بیش از ۳۰۰۰ کیلومتر را در بر می‌گیرد.