Cygnus: حباب و هلال

وقتی ستاره ها می میرند، ابر ایجاد می کنند. دو ابر مرگ ستاره‌ای متشکل از گاز و غبار را می‌توان به سمت صورت فلکی پر پرواز قو (Cygnus) که از میان میدان‌های ستاره‌ای غنی در صفحه کهکشان راه شیری ما رانده می‌شوند، پیدا کرد. حباب صابون (سمت چپ پایین) و سحابی هلالی (بالا سمت راست) در میدان دید تلسکوپی قرار گرفته اند. هر دو در مرحله نهایی زندگی یک ستاره شکل گرفتند. سحابی هلال که با نام NGC 6888 نیز شناخته می‌شود، به شکل ستاره‌ی پرجرم و پرجرم ولف-رایت، WR 136 شکل گرفت که پوشش بیرونی خود را در یک باد شدید ستاره‌ای رها کرد. WR 136 در حال سوختن از طریق سوخت با سرعتی فوق‌العاده، نزدیک به پایان عمر کوتاهی است که باید در یک انفجار ابرنواختری تماشایی به پایان برسد. سحابی حباب صابون، که در سال ۲۰۱۳ کشف شد، به احتمال زیاد سحابی سیاره‌ای است، پوستهٔ واپسینِ ستاره‌ای کم‌جرم‌تر، پایدارتر و خورشیدمانند که سرنوشتش کوتولهٔ سفیدی است که آرام سرد می‌شود. هر دو سحابی ستاره‌ای حدود ۵۰۰۰ سال نوری دورند و سحابی هلال بزرگ‌تر حدود ۲۵ سال نوری پهنا دارد. ظرف چند میلیون سال، هر دو به احتمال زیاد پراکنده خواهند شد.