RCW 86: بازماندهٔ ابرنواختر تاریخی

در سال ۱۸۵ میلادی ستاره‌شناسان چینی پیدایش ستاره‌ای تازه را در دسته‌ستارهٔ نانمن (Nanmen) ثبت کردند. این بخش از آسمان در نقشه‌های امروزی با آلفا و بتای قنطورس مشخص می‌شود. ستارهٔ تازه ماه‌ها با چشم غیرمسلح دیده می‌شد و اکنون گمان می‌رود کهن‌ترین ابرنواختر ثبت‌شده باشد. این نمای تلسکوپی عمیق خطوط محو سحابی نشری RCW 86 را که به‌سختی در پس‌زمینهٔ ستاره‌ای پیداست، نشان می‌دهد؛ بازماندهٔ آن انفجار ستاره‌ای به‌شمار می‌آید. تصویر را دوربین میدان‌گستردهٔ انرژی تاریک در رصدخانهٔ بین‌آمریکایی سرو تولولو در شیلی گرفته است و تمام گسترهٔ پوستهٔ ژولیدهٔ گاز را که موج ضربه‌ای هنوز در حال گسترش آن را یونیده می‌کند نشان می‌دهد.

تصاویر فضایی فراوانی آهن در RCW 86 و نبود ستارهٔ نوترونی یا تپ‌اختر در بازمانده را نشان می‌دهند که پیشنهاد می‌کند ابرنواختر اصلی از نوع Ia بوده است. بر خلاف انفجار ابرنواختری فروپاشی هسته در ستاره‌ای پرجرم، ابرنواختر نوع Ia انفجاری گرماهسته‌ای روی کوتولهٔ سفیدی است که در سامانهٔ ستارهٔ دوتایی از همدمش ماده می‌گیرد. این بازمانده نزدیک صفحهٔ راه شیری و بزرگ‌تر از ماه کامل در آسمان است، اما برای دیدن با چشم بیش از حد کم‌نور است. RCW 86 حدود ۸۰۰۰ سال نوری دور و حدود ۱۰۰ سال نوری گسترده است.