جبار و مرد دونده

اندک منظرهٔ کیهانی‌ای به اندازهٔ سحابی بزرگ جبار تخیل را برمی‌انگیزد. این سحابی که با چشم غیرمسلح لکه‌ای کم‌نور در آسمان است، نزدیک‌ترین منطقهٔ بزرگ ستاره‌زاست و در این تصویر تلسکوپی واضح، که در شبی سرد از ژانویه زیر آسمان تاریک ویرجینیای غربی در سیارهٔ زمین ثبت شد، گسترده است. سحابی جبار که M42 هم نامیده می‌شود، گازی درخشان دارد که ستاره‌های داغ و جوان را دربرگرفته است. قطرش حدود ۴۰ سال نوری است و در لبهٔ ابر مولکولی عظیم میان‌ستاره‌ای، تنها ۱۵۰۰ سال نوری دورتر، در همان بازوی مارپیچی راه شیری که خورشید در آن است، قرار دارد.

این سحابی‌های چشمگیر، همراه با سحابی بازتابی غباری و مایل‌به‌آبی NGC 1977 و دوستانش نزدیک بالای کادر، تنها کسری کوچک از ثروت ماده‌ٔ ستاره‌زای همسایگی کهکشانی ما هستند. در این زادگاه ستاره‌ای که به‌خوبی مطالعه شده، ستاره‌شناسان چه‌بسا منظومه‌های شمسی نوزاد فراوانی هم شناسایی کرده‌اند.