ء IC 2574: سحابی کادینگتون

کهکشان‌های مارپیچی بزرگ معمولاً همه توجه‌ها را به خود جلب می‌کنند و خوشه‌های ستاره‌ای جوان و درخشان آبی خود را در بازوهای مارپیچی زیبا و متقارن به نمایش می‌گذارند. اما کهکشان‌های کوچک و نامنظم هم ستاره تشکیل می‌دهند. در واقع، کهکشان کوتوله IC 2574 شواهد واضحی از فعالیت شدید تشکیل ستاره را در مناطق سرخ‌رنگ و درخشان گاز هیدروژن خود نشان می‌دهد. درست مثل کهکشان‌های مارپیچی، مناطق پرتلاطم تشکیل ستاره در IC 2574 توسط بادهای ستاره‌ای و انفجارهای ابرنواختری که مواد را به محیط میان‌ستاره‌ای کهکشان می‌پاشند و تشکیل ستاره‌های جدید را تحریک می‌کنند، به هم می‌خورند. این کهکشان تنها ۱۲ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد و بخشی از گروه کهکشانی M81 است که در جهت صورت فلکی شمالی دب اکبر دیده می‌شود. این کهکشان جزیره‌ای زیبا که سحابی کادینگتون (Coddington's Nebula) هم نامیده می‌شود، حدود ۵۰٬۰۰۰ سال نوری پهنا دارد و اخترشناس آمریکایی ادوین کادینگتون آن را در ۱۸۹۸ کشف کرد.