سه کهکشان در صورت فلکی طاووس

حدود ۱۹۰ میلیون سال نوری دورتر از ما، خیلی فراتر از ستاره‌ها و سحابی‌های درخشان راه شیری، این سه کهکشان با نیروی جاذبه به هم نزدیک شده‌اند و یک رقص زیبای کیهانی را به نمایش گذاشته‌اند. دو کهکشان مارپیچی بزرگ به نام‌های NGC6769 و NGC6770 را از روبرو می‌بینیم که به خاطر برخوردهای گرانشی، شکلشان تغییر کرده و دیسک‌های درخشانشان با رگه‌های تاریک غبار بین‌ستاره‌ای پوشیده شده است. خوشه‌های ستاره‌ای آبی‌رنگ و جوانی که در بازوهای کشیده‌ی این کهکشان‌ها دیده می‌شود، در مناطقی شکل گرفته‌اند که ابرهای بزرگ مولکولی با هم برخورد کرده‌اند و باعث تولد ستاره‌های جدید شده‌اند.

در پایین تصویر، کهکشان مارپیچی NGC6771 را از کنار می‌بینیم که بخش مرکزی آن کمی جعبه‌ای شکل به نظر می‌رسد و این هم به خاطر جریان‌های ستاره‌ای ناشی از جزر و مدهای گرانشی است. البته در آینده‌ای دور، این سه کهکشان بالاخره با هم ادغام خواهند شد. در فاصلهٔ تخمینی این سه‌گانهٔ کهکشانی که برای بعضی «نقاب شیطان» (Devil's Mask) نامیده می‌شود، قاب تلسکوپی واضح بیش از ۳۰۰ هزار سال نوری را در مرز صورت فلکی دوردست جنوبی طاووس (Pavo) در بر می‌گیرد.