قلمروی مه‌آلود WR 134

این عکس کیهانی، بخشی از آسمان را نشان می‌دهد که اندازه‌اش بیشتر از دو برابر قرص کامل ماه است و در صورت فلکی ماکیان (Cygnus) قرار دارد. این تصویر با استفاده از فیلترهای خاص نجومی گرفته شده و لبه‌ی روشن یک سحابی حلقه‌ای شکل را که با نور هیدروژن و اکسیژن یونیزه شده می‌درخشد، به خوبی نشان می‌دهد. در میان ابرهای میان‌ستاره‌ای این منطقه، قوس‌های درخشان و پیچیده‌ای دیده می‌شود که در واقع بخش‌هایی از پوسته‌هایی هستند که بادهای ستاره‌ای از ستاره ولف–رایه WR 134 جمع کرده‌اند. این ستاره، که در مرکز تصویر قرار دارد، درخشان‌ترین ستاره این بخش است. دانشمندان تخمین می‌زنند که فاصله WR 134 از ما حدود ۶ هزار سال نوری باشد، بنابراین این قاب تلسکوپی بیش از ۱۰۰ سال نوری را پوشش می‌دهد.

ستاره‌های بزرگ ولف–رایه مثل WR 134، پوسته‌های بیرونی خود را با بادهای ستاره‌ای قوی از دست می‌دهند و سوخت هسته‌ای خود را با سرعت زیادی مصرف می‌کنند. سرانجام مرحلهٔ پایانی تکامل ستارهٔ پرجرم خود را با یک ابرنواختر باشکوه به پایان می‌رسانند. بادهای ستاره‌ای و انفجار ابرنواختری پایانی‌شان مواد میان‌ستاره‌ای را با عناصر سنگین غنی می‌کنند تا در نسل‌های آیندهٔ ستاره‌ها به کار روند.