ان‌جی‌سی ۱۸۸: خوشه ستاره‌ای قدیمی در فهرست عمومی جدید

فهرست عمومی جدید خوشه‌های ستاره‌ای و سحابی‌ها، در واقع چندان هم جدید نیست. این فهرست در سال ۱۸۸۸ منتشر شد؛ تلاشی از طرف جی. ال. ای. درایر برای جمع‌آوری کارهای ستاره‌شناسانی مثل ویلیام، کارولین و جان هرشل و دیگران، تا همه کشفیات و اندازه‌گیری‌های نجومی را در یک فهرست کامل و کاربردی جمع کند. کار درایر تا حد زیادی موفق بود و هنوز هم اهمیت دارد، چون این فهرست معروف همچنان نام "NGC" را به خوشه‌ها، کهکشان‌ها و سحابی‌های پرنور می‌دهد. مثلا خوشه ستاره‌ای NGC 188 (شماره ۱۸۸ در این فهرست) را در نظر بگیرید. این خوشه حدود ۶۰۰۰ سال نوری با ما فاصله دارد و در صورت فلکی قیفاووس در شمال آسمان قرار گرفته و یک خوشه ستاره‌ای باز یا کهکشانی به حساب می‌آید. سن این خوشه حدود ۷ میلیارد سال است و برای یک خوشه باز، خیلی قدیمی محسوب می‌شود. ستاره‌های پیر و غول‌سرخ آن در این تصویر رنگارنگ آسمان، رنگی زرد مایل به نارنجی دارند. NGC 188 در فهرست امروزی اجرام ژرف‌آسمان «کالدول ۱» (Caldwell 1) هم نامیده می‌شود. این گروه کهن ستاره‌ای که بسیار بالاتر از صفحهٔ راه شیری و در جهت قطب شمال آسمانی زمین دیده می‌شود، برای بعضی «خوشهٔ پولاریسیما» (Polarissima) است.