ابرهای شب‌تاب بر فراز سوئد

گاهی روی زمین شب است، اما در آسمان هنوز روز. وقتی چرخش زمین خورشید را پشت افق می‌برد، غروب از سطح زمین آغاز می‌شود؛ بنابراین هنگام غروب روی زمین، نور خورشید هنوز به ابرهای بالاتر می‌تابد. در شرایط معمول، شاید غروبی زیبا دیده شود؛ اما ابرهای شب‌تابِ نامعمول آن‌قدر بالا شناورند که تا مدت‌ها پس از تاریک‌شدن هوا هم دیده می‌شوند. این ابرها معمولاً آن‌قدر کم‌نورند که به چشم نمی‌آیند، اما در تابستان، کمی پس از غروب و وقتی نور خورشید از زیر افق به آن‌ها می‌تابد، ممکن است نمایان شوند. ابرهای شب‌تاب بلندترین ابرها هستند و در اصطلاح تخصصی‌تر، ابرهای قطبیِ مزوسفری نامیده می‌شوند. در این تصویر، شبکه‌ای از ابرهای شب‌تاب آبی‌رنگ در اوایل اوت بر فراز دشتی پوشیده از چمن سبز در نزدیکی لینشوپینگ (Linköping) سوئد دیده می‌شود؛ درختان نیز در امتداد افق به شکل سایه‌هایی تیره و واضح ثبت شده‌اند. بسیاری از دانسته‌های ما دربارهٔ ابرهای شب‌تاب تنها در دو دههٔ گذشته به دست آمده است، اما چگونگی شکل‌گیری و تحول آن‌ها همچنان موضوع پژوهش‌های فعال است.