دهانهٔ استیکنی (Stickney Crater)

دهانهٔ استیکنی، بزرگ‌ترین دهانه روی قمر مریخ فوبوس (Phobos)، به افتخار کلویی آنجلین استیکنی هال (Chloe Angeline Stickney Hall)، ریاضی‌دان و همسر اخترشناس، آساف هال (Asaph Hall)، نام‌گذاری شده است. آساف هال در سال ۱۸۷۷ هر دو قمر سیارهٔ سرخ را کشف کرد. قطر دهانهٔ استیکنی بیش از ۹ کیلومتر است؛ یعنی تقریباً نیمی از قطر خود فوبوس. این دهانه آن‌قدر بزرگ است که برخوردی که آن را پدید آورد، احتمالاً تا آستانهٔ متلاشی کردن این قمر کوچک پیش رفت. این تصویر با رنگ‌های تقویت‌شده از دهانهٔ استیکنی و اطراف آن را دوربین های‌رایز (HiRISE) روی مدارگرد شناسایی مریخ (Mars Reconnaissance Orbiter) در مارس ۲۰۰۸، هنگام عبور از فاصلهٔ حدود ۶۰۰۰ کیلومتری فوبوس ثبت کرد.

با اینکه گرانش سطح فوبوس، که به سیارک شباهت دارد، کمتر از یک‌هزارم گرانش زمین است، رگه‌ها نشان می‌دهند که با گذشت زمان، مواد سست به درون دهانه و از دیواره‌های آن سُر خورده‌اند. نواحی آبی‌رنگ روشن نزدیک لبهٔ دهانه شاید نشان‌دهندهٔ سطحی باشند که نسبتاً تازه نمایان شده است. منشأ شیارهای عجیب روی سطح هنوز روشن نیست، اما ممکن است به تنش‌های کشندیِ وارد بر فوبوس در مدار نزدیکش یا به خودِ برخوردی که دهانه را پدید آورده مربوط باشد.