ابر مولکولی تاج جنوبی و خوشه چلچراغ

تاج جنوبی (Corona Australis) با ستاره‌های جوان و قدیمی مثل جواهرات آسمونی می‌درخشه. ابر تاج جنوبی که سمت چپ تصویر امروزه، ترکیبی از سحابی‌های بازتابی و گسیلیه. این ابر که حدود ۴۳۰ سال نوری از زمین فاصله داره، یکی از نزدیک‌ترین مناطق ستاره‌زایی به زمینه. توی این ابر، گازهایی وجود داره که اونقدر سرده (حدود منفی ۲۶۰ درجه سانتی‌گراد یا منفی ۴۴۰ درجه فارنهایت) که می‌تونن جمع بشن و ستاره‌های تازه بسازن. ستاره‌هایی که تازه شکل گرفتن، با نور آبی خودشون، ابر رو رنگ‌آمیزی کردن چون نورشون به مواد اطرافشون می‌تابه و بازتاب پیدا می‌کنه. سیستم دوتایی R Coronae Australis هم باعث حرکت و به‌هم‌ریختگی سحابی NGC 6729 می‌شه. ستاره جوان‌تر این دو تا، با نور فرابنفش خودش گازهای اطراف رو یونیزه می‌کنه و باعث درخشش اون‌ها می‌شه. خوشه چلچراغ (NGC 6723) هم بالای سمت راست تصویر آویزونه، ولی در واقع ده‌ها هزار سال نوری از همسایه ظاهری ستاره‌سازش دورتره.