هفتمین جهان ترپیست-۱

هفت جهان به دور ستارهٔ کوتولهٔ فوق‌سرد TRAPPIST-1 می‌گردند. این ستاره تنها ۴۰ سال نوری دورتر است و بسیاری از این فراخورشیدی‌ها در ۲۰۱۶ با تلسکوپ کوچک سیاره‌ها و سیاره‌ک‌های گذرنده (TRAPPIST) در رصدخانهٔ لا سیا (La Silla) در شیلی کشف و بعدها با تلسکوپ‌هایی از جمله تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا تأیید شدند. سیاره‌های ترپیست-۱ احتمالاً همه سنگی و هم‌اندازهٔ زمین‌اند و از این‌رو یکی از بزرگ‌ترین گنجینه‌های سیاره‌های زمین‌سان را که تا کنون در اطراف یک ستاره یافته شده‌اند می‌سازند. چون بسیار نزدیک ستارهٔ کم‌نور و کوچک خود می‌گردند، ممکن است ناحیه‌هایی داشته باشند که دمای سطح امکان وجود یخ یا حتی آب مایع، مادهٔ کلیدی حیات، را بدهد.

نزدیکی وسوسه‌انگیزشان به زمین آن‌ها را نامزدهای اصلی رصدهای تلسکوپی آینده برای کاوش جو سیاره‌های بالقوه قابل سکونت می‌کند. هر هفت فراخورشیدی در این تصویر نمایان‌اند که نمایی را از دورترین جهان شناخته‌شدهٔ این منظومه، TRAPPIST-1h، تصور می‌کند، با چشم‌اندازی سنگی پوشیده از یخ. در همین حال، در پس‌زمینهٔ تخیلی، یکی از سیاره‌های درونی منظومه از جلوی ستارهٔ مادر کم‌نور و نارنجی، که تقریباً هم‌اندازهٔ مشتری است، می‌گذرد.