غبار ستاره‌ای در برساوش

این گسترهٔ کیهانی از غبار، گاز و ستاره حدود ۶ درجه از آسمان صورت فلکی قهرمانانهٔ برساوش (Perseus) را می‌پوشاند. بالا چپ در این منظرهٔ زیبا خوشهٔ ستاره‌ای جوان و جالب IC 348 و سحابی همسایه‌اش، شبح پرنده (Flying Ghost)، با ابرهای غبار میان‌ستاره‌ای پوشانندهٔ بارنارد ۳ و ۴ (Barnard 3 and 4) دیده می‌شود. سمت راست، ناحیهٔ فعال ستاره‌زایی دیگری، NGC 1333، با رشته‌های تاریک و غباری در حاشیهٔ ابر مولکولی غول‌آسای برساوش، در حدود ۸۵۰ سال نوری، به آن‌ها پیوسته است.

سحابی‌های غباری دیگر هم در میدان دید پراکنده‌اند، همراه با درخشش کم‌نور سرخ‌فام گاز هیدروژن. در واقع غبار کیهانی تمایل دارد ستاره‌های تازه‌شکل‌گرفته و اجرام ستاره‌ای جوان یا پیش‌ستاره‌ها را از چشم کنجکاو تلسکوپ‌های نوری پنهان کند. پیش‌ستاره‌ها با فروریزش ناشی از گرانش خودشان از هسته‌های چگال نهفته در ابر مولکولی شکل می‌گیرند. در فاصلهٔ برآوردشدهٔ ابر مولکولی، این میدان دید بیش از ۹۰ سال نوری را می‌پوشاند.