بارنارد ۶۸: ابر مولکولی تاریک

همهٔ ستاره‌ها کجا رفتند؟ آنچه زمانی سوراخی در آسمان تصور می‌شد، امروز نزد اخترشناسان ابری مولکولی و تاریک است. اینجا تراکم زیاد غبار و گاز مولکولی تقریباً تمام نور مرئی ستاره‌های پس‌زمینه را جذب می‌کند. محیط ترسناک تاریک باعث می‌شود درون ابرهای مولکولی از سردترین و منزوی‌ترین جاهای کیهان باشد. یکی از برجسته‌ترین این سحابی‌های تاریک جاذب ابری در سوی صورت فلکی مارافسا (Ophiuchus) است که بارنارد ۶۸ (Barnard 68) نام دارد و اینجا دیده می‌شود.

اینکه در مرکز ستاره‌ای دیده نمی‌شود نشان می‌دهد بارنارد ۶۸ نسبتاً نزدیک است؛ اندازه‌گیری‌ها آن را حدود ۵۰۰ سال نوری دورتر و نیم سال نوری پهن نشان می‌دهند. دقیقاً معلوم نیست ابرهای مولکولی مثل بارنارد ۶۸ چگونه شکل می‌گیرند، اما معلوم است که خود این ابرها جاهای محتملی برای شکل‌گیری ستاره‌های نو هستند. در واقع دربارهٔ خود بارنارد ۶۸ نیز یافت شده که احتمالاً فرومی‌ریزد و منظومه‌ای ستاره‌ای می‌سازد. در نور مادون‌قرمز می‌توان مستقیم از میان ابر نگاه کرد.