سحابی پروانه از هابل

ستاره‌ها می‌توانند با پیر شدن الگوهای زیبایی بسازند، گاهی شبیه گل‌ها یا حشرات. NGC 6302، سحابی پروانه (Butterfly)، نمونه‌ای شایان توجه است. با آنکه بال‌های گازی‌اش بیش از ۳ سال نوری گسترده و دمای سطح تخمینی‌اش بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد است، ستارهٔ مرکزی پیر NGC 6302، این سحابی سیاره‌نمای مورد بحث، به‌طور استثنایی داغ شده و در نور مرئی و فرابنفش درخشان می‌تابد، ولی تودهٔ چگال غباری آن را از دید مستقیم پنهان کرده است.

این نمای نزدیک شفاف را تلسکوپ فضایی هابل ثبت کرده و اینجا پردازش شده تا جزئیات برجستهٔ این سحابی سیاره‌نمای پیچیده را نشان دهد و به‌ویژه نور تابیده از اکسیژن (آبی)، هیدروژن (سبز) و نیتروژن (سرخ) را برجسته کند. NGC 6302 حدود ۳٬۵۰۰ سال نوری دورتر در صورت فلکی عنکبوت‌شناسانه‌درست کژدم (Scorpius) است. سحابی‌های سیاره‌نما از جو بیرونی ستاره‌هایی مثل خورشید ما شکل می‌گیرند، اما معمولاً در حدود ۲۰٬۰۰۰ سال محو می‌شوند.