LDN 1622: سحابی لولو

برای بعضی، این شکل تاریک شبیه موجودی اسطوره‌ای و ترسناک (boogeyman) است. از دید علمی، سحابی تاریک لیندز (Lynds' Dark Nebula) یا LDN 1622 بر زمینهٔ کم‌نور گاز هیدروژن درخشان دیده می‌شود که فقط در نوردهی‌های طولانی تلسکوپی از ناحیه پیداست. در مقابل، سحابی بازتابی روشن‌تر vdB 62 را راحت‌تر می‌شود درست بالا و راست مرکز تصویر دید. LDN 1622 نزدیک صفحهٔ کهکشان راه شیری و در آسمان نزدیک حلقهٔ برنارد (Barnard's Loop) است، ابر بزرگی که مجموعهٔ پرغنای سحابی‌های نشری کمربند و شمشیر شکارچی (Orion) را دربر می‌گیرد.

غبار پوشانندهٔ LDN 1622 با خطوط عقب‌کشیده‌اش گمان می‌رود در فاصله‌ای مشابه، شاید ۱۵۰۰ سال نوری، باشد. در این فاصله این میدان دید ۲ درجه‌ای حدود ۶۰ سال نوری را می‌پوشاند. ستاره‌های جوان واقعاً در این گسترهٔ تاریک پنهان‌اند و در تصاویر مادون‌قرمز تلسکوپ فضایی اسپیتزر (Spitzer) آشکار شده‌اند.