ان‌جی‌سی ۱۶۷۲: کهکشان مارپیچی میله‌ای از هابل

خیلی از کهکشان‌های مارپیچی در مرکز خود میله دارند. حتی فکر می‌کنیم کهکشان راه شیری خودمان هم یک میله مرکزی کوچک دارد. کهکشان مارپیچی میله‌ای ان‌جی‌سی ۱۶۷۲ که اینجا به تصویر کشیده شده، با جزئیات فوق‌العاده‌ای توسط تلسکوپ فضایی هابل ثبت شده است. در این تصویر، خطوط تاریک غبار، خوشه‌های جوان ستارگان آبی روشن، سحابی‌های قرمز رنگ از گاز هیدروژن درخشان، یک میله بلند و روشن از ستارگان در مرکز و یک هسته فعال و درخشان که احتمالاً یک سیاهچاله بسیار بزرگ را در خود جای داده، دیده می‌شود. نور از ان‌جی‌سی ۱۶۷۲ حدود ۶۰ میلیون سال طول می‌کشد تا به ما برسد و این کهکشان حدود ۷۵ هزار سال نوری وسعت دارد. این کهکشان در صورت فلکی ماهی زرین (Dorado) دیده می‌شود و برای فهمیدن اینکه میله مارپیچی چگونه به ستاره‌زایی در بخش‌های مرکزی کهکشان کمک می‌کند، مطالعه شده است.