ال‌دی‌ان ۱۲۳۵: سحابی کوسه

هیچ دریایی روی زمین به اندازه‌ای بزرگ نیست که بتواند سحابی کوسه را در خود جای دهد. این تصویر شکارچی برای ما خطری ندارد چون فقط از گاز و گرد و غبار بین‌ستاره‌ای تشکیل شده است. گرد و غبار تیره‌ای که اینجا دیده می‌شود، شبیه دود سیگار است و در جوهای خنک ستاره‌های غول‌پیکر ایجاد می‌شود. بعد از اینکه ستاره‌های بزرگ گاز را بیرون می‌دهند و دوباره به صورت گرانشی متراکم می‌شوند، ممکن است با استفاده از نور پرانرژی و بادهای ستاره‌ای سریع خود، ساختارهای پیچیده‌ای را در ابر زادگاهشان ایجاد کنند. گرمایی که تولید می‌کنند، ابر مولکولی تاریک را تبخیر کرده و باعث می‌شود گاز هیدروژن اطراف پراکنده شده و به رنگ قرمز بدرخشد. در زمان تجزیه، ما انسان‌ها می‌توانیم از تصور این ابرهای بزرگ به عنوان نمادهای آشنا لذت ببریم، همان‌طور که برای ابرهای آبی روی زمین این کار را می‌کنیم. سحابی کوسه، که گاهی با نام LDN 1235 فهرست می‌شود، همراه با سحابی‌های غباری کوچک‌تر مانند ون دن برگ ۱۴۹ و ۱۵۰ (Van den Bergh 149 & ۱۵۰) حدود ۱۵ سال نوری وسعت دارد و در فاصله حدود ۶۵۰ سال نوری، در صورت فلکی شاه اتیوپی یا همان کفئوس (Cepheus) قرار دارد.