سحابی جبار در نور مرئی و مادون قرمز

سحابی بزرگ جبار جای رنگارنگ و جالبیه. این سحابی رو حتی با چشم غیرمسلح هم میشه به شکل یه لکه‌ی مه‌آلود کوچیک تو صورت فلکی جبار دید. اما عکس‌هایی مثل این که با نوردهی طولانی و در طول موج‌های مختلف گرفته شدن، نشون میدن که سحابی جبار یه محله شلوغ از ستاره‌های جوون، گاز داغ و گرد و غبار تیره‌ست. این تصویر دیجیتالی ترکیبیه از سه رنگ نور مرئی و چهار رنگ نور مادون قرمز که توسط تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا گرفته شده. نیروی اصلی پشت بیشتر بخش‌های سحابی جبار (M42)، چهار ستاره‌ی پرنور به اسم ذوزنقه (Trapezium) هستن. خیلی از ساختارهای رشته‌ای که تو تصویر دیده میشه، در واقع موج‌های شوک هستن؛ یعنی جایی که مواد با سرعت زیاد به گازهای کندتر برخورد می‌کنن. سحابی جبار حدود ۴۰ سال نوری وسعت دارد و در فاصله حدود ۱۵۰۰ سال نوری، در همان بازوی مارپیچی کهکشان که خورشید در آن قرار دارد، واقع شده است.