سحابی سیاره‌ای NGC 1514 از وب

وقتی یک ستاره سوخت هسته‌ای‌اش تمام می‌شود، چه اتفاقی می‌افتد؟ برای ستاره‌هایی مثل خورشید ما، مرکز ستاره به یک کوتوله سفید تبدیل می‌شود و جو بیرونی به فضا پرتاب می‌شود و به شکل یک سحابی سیاره‌ای دیده می‌شود. جو بیرونی پرتاب‌شده از سحابی سیاره‌ای NGC 1514 وقتی با نور مرئی دیده می‌شود، شبیه به یک مجموعه حباب به نظر می‌رسد. اما نمای تلسکوپ فضایی جیمز وب در نور مادون قرمز، که اینجا نشان داده شده، داستان دیگری را تأیید می‌کند: در این نور، سحابی شکل ساعت شنی مشخصی دارد که به عنوان یک استوانه دیده شده از زاویه‌ای مایل تعبیر می‌شود. اگر با دقت به مرکز سحابی نگاه کنید، می‌توانید یک ستاره مرکزی روشن را ببینید که بخشی از یک سیستم دوتایی است. مشاهدات بیشتر شاید بهتر نشان دهد این سحابی چگونه در حال تکامل است و ستاره‌های مرکزی چگونه با هم کار می‌کنند تا استوانه و حباب‌های جالب مشاهده‌شده را بسازند.