سه‌گانه لئو

این گروه محبوب در اوایل شب‌های بهاری و در حوالی اعتدال بهاری در آسمان ظاهر می‌شود. به عنوان سه‌گانه لئو معروف است و این سه کهکشان زیبا در صورت فلکی برجسته لئو در یک میدان دید نجومی جمع شده‌اند. حتی با تلسکوپ‌های معمولی هم تماشاگران را مجذوب خود می‌کنند و می‌توان آن‌ها را به صورت جداگانه معرفی کرد: NGC 3628 (پایین چپ)، M66 (وسط راست) و M65 (بالا مرکز). هر سه کهکشان‌های مارپیچی بزرگی هستند اما به دلیل زاویه‌های مختلف دیسک‌های کهکشانی‌شان نسبت به خط دید ما، متفاوت به نظر می‌رسند. NGC 3628 که به کهکشان همبرگر هم معروف است، به صورت لبه‌ای دیده می‌شود و خطوط گرد و غبار آن را قطع می‌کنند. دیسک‌های M66 و M65 به اندازه‌ای مایل هستند که ساختار مارپیچی‌شان را نشان دهند. برهم‌کنش‌های گرانشی میان کهکشان‌های این گروه نشانه‌هایی بر جا گذاشته‌اند، از جمله دنباله‌های کشندی و دیسک تابیده و متورم NGC 3628 و بازوهای مارپیچی کشیده M66. این نمای زیبا بیش از ۱ درجه از آسمان (دو ماه کامل) را در بر می‌گیرد. این قاب که با تلسکوپی در سودة نخیل (Sawda Natheel) قطر گرفته شده، در فاصله تخمینی ۳۰ میلیون سال نوری سه‌گانه شیر، بیش از نیم میلیون سال نوری را پوشش می‌دهد.