ء NGC 1275 در خوشه برساوش

کهکشان فعال NGC 1275 عضو اصلی و مرکزی خوشه بزرگ و نسبتاً نزدیک کهکشان‌های برساوش است. این کهکشان در نور مرئی ظاهر عجیبی دارد و همچنین منبع قوی پرتو ایکس و امواج رادیویی است. NGC 1275 مواد را جذب می‌کند، چون کهکشان‌های دیگر به سمت آن سقوط می‌کنند و در نهایت یک سیاهچاله بسیار بزرگ در مرکز خودش را تغذیه می‌کند. در این عکس تلسکوپی واضح، داده‌های تصویری خاص، بقایای کهکشانی و رشته‌های گاز درخشان را نشان می‌دهد که بعضی از آن‌ها تا ۲۰ هزار سال نوری طول دارند. این رشته‌ها در NGC 1275 باقی مانده‌اند، با اینکه برخوردهای کهکشانی باید آن‌ها را از بین می‌برد. چه چیزی این رشته‌ها را کنار هم نگه می‌دارد؟ مشاهدات نشان می‌دهد این ساختارها که توسط فعالیت سیاهچاله از مرکز کهکشان بیرون رانده شده‌اند، توسط میدان‌های مغناطیسی کنار هم نگه داشته می‌شوند. NGC 1275 که به پرسئوس آ (Perseus A) هم معروف است، خودش بیش از ۱۰۰ هزار سال نوری پهنا دارد و حدود ۲۳۰ میلیون سال نوری دور است.