گلوبول‌های تاکری

این توده‌های عجیب فضایی چی هستن؟ این ابرهای تیره و کدر که از غبار و گاز بین‌ستاره‌ای درست شدن، توی میدون‌های پرستاره و گاز هیدروژن درخشان قرار گرفتن و اونقدر بزرگن که شاید بتونن ستاره بسازن. خونه‌ی این گلوبول‌ها جایی به اسم IC 2944 هست، یه مهد ستاره‌ای روشن که حدود ۷۶۰۰ سال نوری از ما فاصله داره و توی صورت فلکی قنطورس (Centaurus) قرار گرفته. بزرگ‌ترین این توده‌های تاریک رو اولین بار آقای تاکری در سال ۱۹۵۰ با تلسکوپی در آفریقای جنوبی دید. به نظر میاد این توده، در واقع دو ابر جدا هست که روی هم افتادن و هر کدومشون بیشتر از یک سال نوری پهنا دارن.

تصویری که اینجا می‌بینید با استفاده از داده‌های مختلف و به کمک تلسکوپ رصدخانه El Sauce در شیلی گرفته شده و نشون می‌ده که گلوبول‌های تاکری به خاطر تابش شدید فرابنفش از ستاره‌های جوان و داغ که سحابی اطراف رو روشن و گرم کردن، در حال تکه‌تکه شدن و به هم ریختن هستن. این گلوبول‌های تیره و نمونه‌های مشابهی که در دیگر مناطق ستاره‌زا شناخته شده‌اند، شاید سرانجام زیر فشار محیط خصمانه‌شان پراکنده شوند، مثل تکه‌های کره در ماهیتابهٔ داغ.