بازمانده‌های ابرنواخترهای خواهر و برادر

این تصویر ترکیبی از نور مرئی (زرد)، فرابنفش (بنفش) و فروسرخ (آبی روشن، قرمز و نارنجی) است و دو بازمانده ابرنواختر و محیط اطرافشان را در فاصله حدود شش هزار سال نوری نشان می‌دهد. ابرنواختر جوان‌تر همان سحابی معروف عروس دریایی است که در مرکز تصویر و بیشتر به رنگ زرد دیده می‌شود. اگر با چشم غیرمسلح می‌توانستیم آن را ببینیم، از ماه کامل هم بزرگ‌تر به نظر می‌رسید. رشته‌ای که به رنگ بنفش دیده می‌شود، بخشی از بازمانده یک ابرنواختر قدیمی‌تر و همپوشان به نام G189.6+۳.۳ است.

یک مطالعه جدید با استفاده از داده‌های تلسکوپ فضایی فرمی ناسا، داستان این دو ابرنواختر را کنار هم گذاشته است. ستاره‌شناسان فکر می‌کنند که در ابتدا دو ستاره در یک منظومه دوتایی بودند. اولی منفجر شد و ابرنواختر شد و ستاره دوم را به بیرون پرتاب کرد. بعد از ده‌ها هزار سال، آن ستاره دوم هم منفجر شد و ابرنواختر شد و حالا بازمانده‌های این دو انفجار را که روی هم افتاده‌اند، می‌بینیم. ستارهٔ درخشان سمت راست در واقع یک منظومهٔ سه‌ستاره‌ای به نام پروپوس (Propus) است.