ام۲۷: سحابی دمبل

آیا این همون چیزیه که قراره برای خورشید ما اتفاق بیفته؟ خیلی احتمال داره همینطور باشه. اولین نشونه‌های آینده خورشیدمون تو سال ۱۷۶۴ به طور اتفاقی کشف شد. اون موقع، شارل مسیه داشت فهرستی از اجرام کم‌نور آسمون رو جمع‌آوری می‌کرد که با دنباله‌دارها اشتباه نگیرن. بیست و هفتمین جرم توی لیستش، که الان به ام۲۷ یا سحابی دمبل معروفه، یه سحابی سیاره‌ایه. این سحابی یکی از درخشان‌ترین سحابی‌های سیاره‌ای آسمونه و حتی با دوربین دوچشمی هم میشه تو صورت فلکی روباه (Vulpecula) دیدش. نوری که از ام۲۷ به ما می‌رسه، حدود هزار سال تو راه بوده. توی این عکس، رنگ قرمز نشون‌دهنده هیدروژنه و رنگ آبی نشون‌دهنده اکسیژن. الان می‌دونیم که حدود ۶ میلیارد سال دیگه، خورشید ما هم لایه‌های بیرونیش رو به شکل یه سحابی سیاره‌ای مثل ام۲۷ از دست می‌ده و هسته باقی‌مونده‌اش تبدیل به یه کوتوله سفید خیلی داغ میشه که اشعه ایکس ساطع می‌کنه. با این حال فهم فیزیک و اهمیت M27 فراتر از علم قرن هجدهم بود.

حتی امروز هم چیزهای زیادی دربارهٔ سحابی‌های سیاره‌ای مرموز مانده است، از جمله اینکه شکل‌های پیچیده‌شان چگونه پدید می‌آید.