کهکشانی آن سوی ستاره‌ها، گاز و غبار

آیا جرئت داریم به چشمانمان باور کنیم؟ وقتی به تصویرهای فضا نگاه می‌کنیم، اغلب می‌پرسیم «واقعی»‌اند یا نه، و بهترین پاسخ هم هر بار فرق می‌کند. اینجا صحنه تقریباً همان‌طور است که چشم‌های ما می‌دیدند، چون با فیلترهای RGB (قرمز، سبز، آبی) گرفته شده، مثل سلول‌های مخروطی چشم، با این تفاوت که نور را ۱۹ ساعت جمع کرده، نه کسری از ثانیه. تصویر در شش شب با تلسکوپی با آینهٔ ۲۴ اینچی در کوه‌های سیرانوادا در کالیفرنیای آمریکا گرفته شده است. کهکشان مارپیچی درخشان مرکز تصویر (NGC 7497) انگار در چنگ رشته‌ای شبح‌وار از یک روح فضایی است، و همین جا نکته نهفته است.

کهکشان در واقع ۵۹ میلیون سال نوری دورتر است، در حالی که سحابی MBM 54 کمتر از هزار سال نوری فاصله دارد و یکی از نزدیک‌ترین ابرهای سرد گاز و غبار، «سیروس کهکشانی»، در همین کهکشان راه شیری است. هر دو در صورت فلکی اسب بالدار (Pegasus) هستند که در پاییز از عرض‌های شمالی بالای سر دیده می‌شود.