توفانی بلند بر زحل

این یکی از بزرگ‌ترین و ماندگارترین توفان‌هایی بود که تاکنون در منظومهٔ شمسی ما ثبت شده. نخستین‌بار اواخر ۲۰۱۰ دیده شد؛ این سازهٔ ابری در نیمکرهٔ شمالی زحل، که در تصویر دیده می‌شود، بزرگ‌تر از زمین آغاز شد و به‌زودی سراسر سیاره را فرا گرفت. توفان را نه‌تنها از زمین، که از نزدیک با فضاپیمای رباتیک کاسینی که آن زمان به‌دور زحل می‌گشت دنبال می‌کردند. این تصویر با فروسرخ رنگ کاذب در فوریه ثبت شده: رنگ‌های نارنجی ابرهای عمیق جو و رنگ‌های روشن ابرهای بالاتر را نشان می‌دهند. حلقه‌های زحل تقریباً از لبه به‌صورت خط افقی باریک آبی دیده می‌شوند. نوارهای تیرهٔ کج سایه‌های حلقه‌اند که خورشید در بالا سمت چپ آن‌ها را روی بالای ابرها انداخته است.

این توفان شدید، که چشمهٔ نوفه‌های رادیویی ناشی از آذرخش بود، گمان می‌رفت به تغییرات فصلی مربوط باشد، هنگامی که بهار در شمال زحل فرا می‌رسد. این توفان نمادین پس از بیش از شش ماه خشم، سراسر سیاره را دور زد و سپس کوشید دم خودش را جذب کند، که شگفت‌آور موجب محو شدنش شد.