حلقه‌های تاج خورشیدی روی خورشید

خورشید ما اغلب حلقه‌هایی از خودش بیرون می‌فرستد. پلاسمای داغ خورشیدی از سطح خورشید بلند می‌شود و به شکل برآمدگی‌هایی دیده می‌شود که رایج‌ترین نوع آن‌ها، حلقه‌های ساده هستند. شکل حلقه‌ای این پدیده‌ها به خاطر میدان مغناطیسی خورشید است که مسیر حرکت الکترون‌ها و پروتون‌ها را مشخص می‌کند. خیلی از این حلقه‌ها در قسمت پایینی تاج خورشید آن‌قدر بزرگ هستند که می‌توانند زمین را در بر بگیرند و آن‌قدر پایدارند که چند روز دوام می‌آورند. این حلقه‌ها معمولاً نزدیک نواحی فعالی دیده می‌شوند که لکه‌های تیره خورشیدی هم در آن‌ها وجود دارد.

در تصویری که اینجا می‌بینید، چهار حلقه نمایش داده شده که هر کدام نزدیک لبه خورشید در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ ثبت شده‌اند. این عکس‌ها با یک تلسکوپ شخصی در شهر مانتووا ایتالیا و در یک رنگ خاص نور که بیشتر از هیدروژن ساطع می‌شود، گرفته شده‌اند. برخی زبانه‌های خورشیدی ناگهان می‌شکنند و ذرات را به منظومه شمسی پرتاب می‌کنند و زنجیره‌ای از هواشناسی فضایی راه می‌اندازند که می‌تواند آسمان و سیم‌های زمین را تحت تأثیر قرار دهد.