کهکشان‌های غول‌پیکر در صورت فلکی طاووس

کهکشان NGC 6872 (پایین سمت چپ) یک کهکشان مارپیچی میله‌ای واقعاً بزرگ است که بیش از ۵۰۰ هزار سال نوری پهنا دارد. این کهکشان دست‌کم پنج برابر کهکشان راه شیری خودمان است و بزرگ‌ترین کهکشان مارپیچی شناخته‌شده به حساب می‌آید. این کهکشان غول‌پیکر حدود ۲۰۰ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد و در صورت فلکی جنوبی طاووس قرار گرفته است. بازوهای مارپیچی کشیده و بلند این کهکشان شبیه بال‌های یک پرنده بزرگ به نظر می‌رسد و به همین دلیل به آن لقب کهکشان کرکس داده‌اند. در این بازوهای کشیده و دگرگون‌شده، خوشه‌های ستاره‌ای جوان و آبی‌رنگ و مناطق ستاره‌زایی زیادی دیده می‌شود. این تغییر شکل بازوها به خاطر برخوردهای گرانشی گذشته با کهکشان کوچکتر نزدیکش به نام IC 4970 است که در پایین هسته کهکشان مارپیچی بزرگ دیده می‌شود. دیگر اعضای گروه کهکشانی جنوبی طاووس (Pavo) در این پرتره باشکوه پراکنده‌اند و کهکشان بیضوی غول‌پیکر NGC 6876 بالا و سمت راست کهکشان کندور اوج‌گرفته قرار دارد.