تپ‌اختر چرخان سحابی خرچنگ

در مرکز سحابی خرچنگ یک ستاره نوترونی مغناطیسی به اندازه یک شهر قرار دارد که با سرعت ۳۰ بار در ثانیه می‌چرخد. به این ستاره تپ‌اختر خرچنگ می‌گویند و همان نقطه روشن در مرکز این سحابی گازی است. این تصویر دیدنی که حدود دوازده سال نوری را در بر می‌گیرد، گازهای درخشان، حفره‌ها و رشته‌های چرخان نزدیک مرکز سحابی خرچنگ را نشان می‌دهد. این عکس ترکیبی است از نور مرئی تلسکوپ هابل (بنفش)، اشعه ایکس تلسکوپ چاندرا (آبی) و نور مادون قرمز تلسکوپ اسپیتزر (قرمز).

تپ‌اختر خرچنگ مثل یک دینام کیهانی باعث تابش سحابی می‌شود، موج شوکی را در مواد اطراف ایجاد می‌کند و الکترون‌ها را با سرعت زیاد به حرکت در می‌آورد. این تپ‌اختر جرمی بیشتر از خورشید دارد و چگالی آن به اندازه هسته اتم است. در واقع، هسته فروپاشیده یک ستاره بزرگ است که منفجر شده. بخش‌های بیرونی سحابی خرچنگ هم بقایای گازهای همان ستاره هستند که در حال گسترش‌اند. انفجار ابرنواختری آن در سال ۱۰۵۴ از سیاره زمین دیده شد.