ء NGC 6960: سحابی جاروی جادوگر

حدود ده هزار سال پیش، قبل از اینکه تاریخ بشر ثبت بشه، یه نور جدید ناگهان توی آسمون شب ظاهر شد و بعد از چند هفته کم‌کم محو شد. امروزه می‌دونیم اون نور، حاصل انفجار یه ستاره یا همون ابرنواختر بوده و الان ابر گسترش‌یافته‌ی اون رو به اسم سحابی پرده (Veil Nebula) می‌شناسیم که بقایای اون انفجار بزرگه. این عکس واضح که با تلسکوپ گرفته شده، بخش غربی این سحابی رو نشون می‌ده که با اسم NGC 6960 ثبت شده، ولی بیشتر به اسم سحابی جاروی جادوگر معروفه. موج شوک حاصل از اون انفجار عظیم، توی فضا حرکت می‌کنه و مواد بین‌ستاره‌ای رو جمع می‌کنه و باعث درخشش اونا می‌شه. توی این عکس که با فیلترهای مخصوص گرفته شده، رشته‌های نورانی رو می‌بینیم که مثل موج‌هایی در یک صفحه دیده می‌شن و به‌خوبی به گاز هیدروژن (قرمز) و اکسیژن (آبی-سبز) تقسیم شدن. کل بقایای این ابرنواختر حدود ۱۴۰۰ سال نوری با ما فاصله داره و توی صورت فلکی ماکیان قرار گرفته. این جاروی جادوگر حدود ۳۵ سال نوری طول داره. ستاره درخشان قاب ۵۲ دجاجه (۵۲ Cygni) است که از مکانی تاریک با چشم غیرمسلح دیده می‌شود، اما ربطی به بازمانده باستانی ابرنواختر ندارد.