سحابی سیاره‌ای ابِل ۷

سحابی سیاره‌ای ابِل ۷ خیلی کم‌نور و حدود ۱۸۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد. این سحابی کمی پایین‌تر از صورت فلکی شکارچی (اوریون) و در جهت صورت فلکی خرگوش (لِپوس) در آسمان زمین دیده می‌شود. در این عکس که با تلسکوپ و نوردهی طولانی گرفته شده، شکل تقریبا کروی و ساده‌ی این سحابی که حدود ۸ سال نوری قطر دارد، کنار ستاره‌های پراکنده راه شیری دیده می‌شود. شکل‌های زیبا و پیچیده‌ای که درون این ابر کیهانی می‌بینیم، به خاطر استفاده از نوردهی طولانی و فیلترهای خاص است که نور هیدروژن و اکسیژن را ثبت می‌کنند. در غیر این صورت، ابِل ۷ آنقدر کم‌نور است که با چشم معمولی اصلا دیده نمی‌شود.

سحابی سیاره‌ای یک مرحله خیلی کوتاه و پایانی در زندگی ستاره‌هاست که خورشید خود ما هم حدود ۵ میلیارد سال دیگر به آن می‌رسد؛ زمانی که ستاره مرکزی سحابی، لایه‌های بیرونی خودش را به فضا پرتاب می‌کند. عمر خود آبل ۷ حدود ۲۰ هزار سال تخمین زده می‌شود.

اما ستاره مرکزی آن، که اینجا به‌صورت یک کوتوله سفید رو به خاموشی دیده می‌شود، حدود ۱۰ میلیارد سال عمر دارد.