سیمیس ۱۴۷: بازمانده ابرنواختری سحابی اسپاگتی

سحابی اسپاگتی یا همان سیمیس ۱۴۷، بقایای یک انفجار ابرنواختری است. این سحابی با اسم رسمی سیمیس ۱۴۷ و شارپلس ۲-۲۴۰ هم شناخته می‌شود. اگر بخواهید رشته‌های پیچ‌درپیچ و حلقه‌ای این سحابی رو دنبال کنید، ممکنه حسابی گیج بشید! این سحابی در مرز صورت‌های فلکی گاو (ثور) و ارابه‌ران (آورگا) دیده می‌شود و وسعتش در آسمان تقریباً سه درجه است، یعنی اندازه شش ماه کامل کنار هم. با توجه به اینکه فاصله این ابر بقایای ستاره‌ای حدود سه هزار سال نوری تخمین زده شده، اندازه واقعی این سحابی چیزی حدود ۱۵۰ سال نوری می‌شود.

سن این بقایا حدود چهل هزار سال برآورد شده، یعنی نوری که از این انفجار قدرتمند به زمین رسیده، زمانی بوده که ماموت‌های پشمالو هنوز روی زمین زندگی می‌کردند! علاوه بر بقایای گازی که همچنان در حال گسترش است، این انفجار یک تپ‌اختر هم به جا گذاشته؛ تپ‌اختر یک ستاره نوترونی است که خیلی سریع دور خودش می‌چرخد و هسته ستاره اصلی بوده. تصویر معرفی‌شده ماه گذشته از فورکا کانپین (Forca Canapine) در ایتالیا گرفته شد.