NGC 253: جهان جزیره‌ای غبارآلود

ء NGC 253 یکی از درخشان‌ترین کهکشان‌های مارپیچی است که می‌توانیم ببینیم و در عین حال یکی از پرغبارترین‌ها هم هست. بعضی‌ها به خاطر ظاهرش در تلسکوپ‌های کوچک به آن کهکشان سکه نقره‌ای می‌گویند و بعضی‌ها هم به خاطر جایش در صورت فلکی مجسمه‌ساز، آن را کهکشان مجسمه‌ساز صدا می‌زنند. این کهکشان را کارولین هرشل، ریاضی‌دان و ستاره‌شناس، در سال ۱۷۸۳ کشف کرد. این کهکشان پرغبار فقط حدود ۱۰ میلیون سال نوری با ما فاصله دارد. عرض NGC 253 حدود ۷۰ هزار سال نوری است و بزرگ‌ترین عضو گروه کهکشانی مجسمه‌ساز به حساب می‌آید که نزدیک‌ترین گروه کهکشانی به گروه کهکشانی محلی ماست. در کنار رگه‌های غبار مارپیچی، رشته‌هایی از غبار هم دیده می‌شود که از صفحه کهکشان بالا رفته‌اند و در آن‌ها خوشه‌های ستاره‌ای جوان و مناطق ستاره‌زایی وجود دارد. مقدار زیاد غبار در این کهکشان باعث شده که شکل‌گیری ستاره‌ها با سرعت زیادی انجام شود و به همین دلیل به آن کهکشان انفجار ستاره‌ای هم می‌گویند. NGC 253 همچنین منبعی قوی از پرتوهای ایکس و گامای پرانرژی است که احتمالاً به‌دلیل سیاه‌چاله‌های نزدیک مرکز کهکشان است.