سحابی‌های تاریک مارمولک

گاهی اوقات، گرد و غبار تیره‌ای که بین ستاره‌ها هست، ظاهری زاویه‌دار و جالب پیدا می‌کند. یکی از این نمونه‌ها را می‌توان در صورت فلکی مارمولک در جنوب آسمان دید. این گرد و غبار معمولاً آنقدر کم‌نور است که با چشم دیده نمی‌شود و بیشتر به خاطر اینکه جلوی نور ستاره‌ها و کهکشان‌های پشتش را می‌گیرد، شناخته شده است. اما در این عکس که با نوردهی ۱۱.۴ ساعته گرفته شده، گرد و غبار بیشتر با نور خودش دیده می‌شود و رنگ قهوه‌ای آن به خاطر ترکیب نور قرمز و نزدیک به فروسرخ است. در سمت راست بالای عکس، ستاره‌ی درخشان بتا مارمولک را می‌بینید که رنگ آبی دارد و گرد و غباری که دورش هست، بیشتر نور آبی این ستاره را بازتاب می‌دهد. تمام ستاره‌ها و گرد و غبارهایی که در این تصویر می‌بینید، داخل کهکشان راه شیری خودمان هستند به جز یک مورد: یک نقطه سفید درست زیر ستاره بتا مارمولک کهکشان IC 3104 است که خیلی دورتر قرار دارد. غبار میان‌ستاره‌ای بیشتر در جو سرد ستاره‌های غول ساخته می‌شود و با نور ستاره‌ها، بادهای ستاره‌ای و انفجارهای ستاره‌ای مانند ابرنواخترها در فضا پراکنده می‌شود.