کهکشان مارپیچی NGC 2566 از نگاه تلسکوپ جیمز وب

چه اتفاقی در مرکز کهکشان مارپیچی NGC 2566 می‌افتد؟ اول از همه، این هشت پرتو نوری که به نظر می‌رسد از مرکز کهکشان بیرون زده‌اند، واقعی نیستند؛ این‌ها در واقع خطوط پراش هستند که به خاطر ساختار مکانیکی خود تلسکوپ فضایی جیمز وب ایجاد شده‌اند. مرکز NGC 2566 روشن است اما چیز عجیبی در آن دیده نمی‌شود، یعنی احتمالاً یک سیاه‌چاله بسیار بزرگ در آن وجود دارد که در حال حاضر خیلی فعال نیست. این کهکشان فقط ۷۶ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد، یعنی نوری که الان از آن می‌بینیم، زمانی به راه افتاده که دایناسورها روی زمین زندگی می‌کردند. این کهکشان زیبا آنقدر به ما نزدیک است که تلسکوپ‌هایی مثل وب و هابل بتوانند ابرهای گاز و غبار متلاطم آن را که محل تولد ستاره‌ها هستند، به خوبی ببینند و به ما کمک کنند روند شکل‌گیری ستاره‌ها را بهتر بشناسیم. NGC 2566 که از نظر اندازه به کهکشان راه شیری ما شبیه است، به‌خاطر میله مرکزی روشن و بازوهای مارپیچی بیرونی برجسته‌اش شناخته می‌شود.