ء NGC 55: کهکشانی پر از سحابی

آیا می‌توان سحابی‌ها را در کهکشان‌های دیگر دید؟ بله، بعضی از سحابی‌ها آنقدر پرنور هستند که اگر روش دیدنشان را بلد باشید، می‌توانید آن‌ها را ببینید. ابرهای هیدروژن و اکسیژن نور را با رنگ‌های خاصی منتشر می‌کنند و اگر این رنگ‌ها را جدا کنیم، ستاره‌شناسان و عکاسان نجومی می‌توانند ساختارهایی را نشان دهند که در حالت عادی خیلی کم‌نور و نامعلوم هستند. این عکس عمیق که با نوردهی ۵۰ ساعته گرفته شده، تابش هیدروژن (قرمز) و اکسیژن (آبی) را در سراسر کهکشان NGC 55 که تقریبا از کنار دیده می‌شود، نشان می‌دهد. این کهکشان که به "رشته مرواریدها" هم معروف است، معمولا با کهکشان اقماری راه شیری یعنی ابر بزرگ ماژلانی مقایسه می‌شود، البته NGC 55 خیلی دورتر و حدود ۶.۵ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد. تصویر حاصل پراکندگی سحابی‌های نشری را درون و گاهی بالای قرص غباری کهکشان آشکار می‌کند و نگاهی دقیق به مناطق ستاره‌زای دوردست می‌دهد.