شفق گردابی بالای ایسلند

نه، خودرو در خطر نبود که گرداب بزرگ آسمان آن را به فضا بمکد. یک دلیلش اینکه گرداب در واقع شفق بود و چون شفق‌ها با برخورد ذرات از فضا به زمین پدید می‌آیند، خلأ نمی‌سازند. این نمایش شفقی که به‌سرعت پیش رفت از جهش جرم تاجی خورشید بود که آن‌قدر نزدیک از کنار زمین گذشت که موجی در مغناطیس‌کرهٔ زمین ایجاد کرد. بخش‌های سرخ بالایی شفق در ارتفاع بیش از ۲۵۰ کیلومتر رخ می‌دهند و درخشش سرخشان از اکسیژن اتمی جو است که ذرات ورودی مستقیم آن را برانگیخته‌اند. بخش‌های سبز پایین‌تر در ارتفاع بیش از ۱۰۰ کیلومتر رخ می‌دهند و درخشش سبزشان از اکسیژن اتمی جو است که برخورد با نیتروژن مولکولی‌ای که ابتدا برانگیخته شده بود، غیرمستقیم آن را برانگیخته.

زیر ۱۰۰ کیلومتر اکسیژن اتمی کم است و به همین دلیل شفق‌ها ناگهان پایان می‌یابند. استوانه‌های هم‌مرکز تاج شفقی چشمگیر را از پهلو نشان می‌دهند. این تصویر از یک نوردهی ۳ ثانیه‌ای اواسط مارس بالای دریاچهٔ میواتن (Mývatn) در ایسلند ساخته شده است.