زمین در گرگ‌ومیش

در این منظرهٔ زیبا از اقیانوس و ابرها بر فراز سیارهٔ زیبای ما، گذر روز به شب مرز ناگهانی و تیزی ندارد. در عوض، خط سایه یا همان پایانه (ترمیناتور) پخش و محو است و گذار تدریجی به تاریکی را نشان می‌دهد که ما آن را گرگ‌ومیش می‌نامیم. با تابش خورشید از سمت راست، بالای ابرها نور سرخ‌گونهٔ ملایمی را بازتاب می‌دهند که از وردسپهر غبارآلود، پایین‌ترین لایهٔ جو پرورندهٔ این سیاره، گذشته است.

لایه‌ای شفاف در ارتفاع بالا، که در لبهٔ بالایی سمت روز دیده می‌شود، نور آبی خورشید را پراکنده می‌کند و در تاریکی فضا محو می‌شود. این عکس در ژوئن ۲۰۰۱ از ایستگاه فضایی بین‌المللی گرفته شد، وقتی در ارتفاع ۲۱۱ مایل دریایی می‌گشت. البته از خانه هم می‌توانید «زمین در همین لحظه» را ببینید.