خرچنگ در همهٔ طول‌موج‌ها

سحابی خرچنگ (Crab Nebula) با نام M1 فهرست شده، نخستین جسم در فهرست مشهور شارل مسیه از چیزهایی که دنباله‌دار نیستند. امروز می‌دانیم خرچنگ بازماندهٔ ابرنواختر است، آوار در حال گسترش مرگ انفجاری ستاره‌ای پرجرم، که در سال ۱۰۵۴ میلادی از زمین دیده شد. این تصویر تازه نمایی قرن بیست‌ویکمی از سحابی خرچنگ می‌دهد و داده‌های تصویری سراسر طیف الکترومغناطیسی را به صورت طول‌موج‌های نور مرئی نشان می‌دهد. از فضا، داده‌های چاندرا (پرتو ایکس)، XMM-Newton (فرابنفش)، هابل (مرئی) و اسپیتزر (فروسرخ) به رنگ‌های بنفش، آبی، سبز و زرد آمده‌اند. از زمین، داده‌های رادیویی آرایهٔ بسیار بزرگ (VLA) سرخ است.

تپ‌اختر خرچنگ، یکی از عجیب‌ترین اجرام شناخته‌شده برای اخترشناسان امروز، ستارهٔ نوترونی‌ای که ثانیه‌ای ۳۰ بار می‌چرخد، لکهٔ روشن نزدیک مرکز تصویر است. این بازماندهٔ فروپاشیدهٔ هستهٔ ستاره مانند دینامی کیهانی گسیل خرچنگ را در سراسر طیف الکترومغناطیسی تأمین می‌کند. سحابی خرچنگ حدود ۱۲ سال نوری پهنا دارد و ۶٬۵۰۰ سال نوری دور است، در صورت فلکی ثور (Taurus).