N11: ابرهای ستاره‌ای ابر ماژلانی بزرگ

ستاره‌های پرجرم، بادهای سایشی، کوه‌هایی از غبار و نور پرانرژی یکی از بزرگ‌ترین و دیدنی‌ترین ناحیه‌های ستاره‌زایی گروه محلی کهکشان‌ها را شکل می‌دهند. این ناحیه که N11 نام دارد در بالا سمت راست بسیاری از تصاویر کهکشان میزبانش، همسایهٔ راه شیری موسوم به ابر ماژلانی بزرگ (LMC)، دیده می‌شود. این تصویر برای مقاصد علمی با تلسکوپ فضایی هابل گرفته شد و برای زیبایی بازپردازش شد.

هرچند بخش تصویرشده در بالا NGC 1763 نامیده می‌شود، کل سحابی نشری N11 از نظر اندازه در LMC فقط پس از سحابی رتیل (Tarantula Nebula) دومین است. گلوله‌های فشردهٔ غبار تیره که ستاره‌های جوان در حال پیدایش را در خود دارند هم دور تصویر دیده می‌شوند. پژوهشی تازه روی ستاره‌های متغیر LMC با هابل به بازسنجی مقیاس فاصله در جهان قابل مشاهده کمک کرده، اما مقیاسی اندکی متفاوت با آنچه با تابش فراگیر زمینهٔ ریزموج کیهانی به دست می‌آید حاصل شده.