دم سدیمی عطارد

این دنباله‌دار نیست. زیر خوشهٔ ستاره‌ای پروین (Pleiades) در واقع یک سیاره است: عطارد. نوردهی‌های طولانی از درونی‌ترین سیارهٔ منظومهٔ شمسی ما ممکن است چیزی غیرمنتظره را آشکار کند: یک دم. جو نازک عطارد مقدار کمی سدیم دارد که با برانگیخته شدن توسط نور خورشید می‌درخشد. نور خورشید این اتم‌ها را از سطح عطارد آزاد هم می‌کند و دور می‌راند. درخشش زردِ سدیم به‌ویژه نسبتاً روشن است.

در این تصویر، عطارد و دم سدیمی‌اش در عکسی عمیق دیده می‌شود که هفتهٔ گذشته از لاپالما در اسپانیا و از فیلتری گرفته شد که عمدتاً نور زردِ گسیلیده از سدیم را عبور می‌دهد. دم عطارد را نخستین‌بار در دههٔ ۱۹۸۰ پیش‌بینی کردند و در سال ۲۰۰۱ کشف شد. جزئیات بسیاری از دم در رصدهای متعدد فضاپیمای رباتیک مسنجر (MESSENGER) ناسا که میان ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ به دور عطارد می‌چرخید، آشکار شد. البته دم معمولاً به دنباله‌دارها نسبت داده می‌شود.