آلبیرئوی زیبا

بتا قو (Beta Cygni) با چشم غیرمسلح یک ستارهٔ درخشان تنهاست. حدود ۴۲۰ سال نوری دور است و پای صلیب شمالی، دسته‌ستارهٔ مشهور صورت فلکی قو (Cygnus)، را نشان می‌دهد. اما نگاه از چشمی یک تلسکوپ کوچک آن را به ستارهٔ دوتایی زیبایی تبدیل می‌کند، گنجی آبی و زرین در آسمان شب. بتا قو آلبیرئو (Albireo) هم نامیده می‌شود و آلبیرئو AB نامیده می‌شود تا دو ستارهٔ درخشانش را نشان دهد. تفاوت رنگ چشمگیرشان در این عکس تلسکوپی نشان داده شده، با طیف نور ستاره‌ها در کادرهای سمت راست.

آلبیرئو A، کادر بالا، طیف یک غول نوع K را نشان می‌دهد، سردتر از خورشید که بیشتر انرژی‌اش را در طول‌موج زرد و سرخ گسیل می‌کند. پایین‌تر، آلبیرئو B طیف ستاره‌ای رشتهٔ اصلی بسیار داغ‌تر از خورشید را دارد که انرژی بیشتری در آبی و بنفش می‌دهد. می‌دانیم آلبیرئو A خودش دوتایی است، دو ستاره که دور مرکز جرم مشترکی می‌چرخند، هرچند آن‌قدر نزدیک‌اند که با تلسکوپ کوچک جدا دیده نمی‌شوند. آلبیرئو A و B که کاملاً جدا دیده می‌شوند احتمالاً دوتایی نوری‌اند نه دستگاه دوتایی فیزیکی، چون حرکت اندازه‌گیری‌شدهٔ دو مؤلفه در فضا آشکارا فرق دارد.